سفر کردم به وادی محبتندیدم مهربانی و مودتهمه با یکدگر بیگانه بودندچو مرغان فکر آب و دانه بودندکسی را در کنار هم ندیدماگر دیدم رفیق هم ندیدمنه حرفی گفته می شد نه کلامینه باهم داشتند لطف و سلامیندیدم بین شان مهر و محبتبودن در نخوت و دور از عطوفتدر آنجا مهر همچون کیمیا بوددل و جان ها ز یکدیگر جدا بودنمی دانم چرا دل ها شدند دورزبان شد نیش مار و نیش زنبورچرا مردم به هم بیگانه گشتندچرا مستانه و دیوانه گشتندپدر مادر چرا حرمت ندارندبزرگترها چرا شفقت ندارندنبی فرمود مادر را مقامشبوَد او را بهشت در زیر پایشپدر را گفته اند تاج است بر سرستون خیمه است تا هست در بَرچرا همسر به همسر بی وفا شدچرا مهر و محبت کیمیا شدزن و شوهر چرا دارند گلایهچرا بر هم زنند نیش و کنایهزبان داده خداوند بهر آشتینه بهر یاوه گویی و درشتیچرا بین دو خواهر جنگ باشدچرا دل ها مثال سنگ باشدصله ارحام رفت از بین فامیلبرادرها شدن هابیل و قابیلکجا رفت آن همه احوالپرسینشستن در زمستان پای کرسیکجا رفت شب نشینی های سادهکه دور از طعنه بود و از افادهکجا رفت آن همه صدق و صداقتکجا رفت آن همه رفق و رفاقتامان از آفتِ مدرک گراییکه انداخت بین مان طرح جداییقیاس کردیم سواد خویش با بحرگمان کردیم شدیم علامه دهربه حسرت زندگی را سر نمودیمدروس فخر را از بر نمودیمامان از چشم و همچشمی دورانفسوس از زندگی سست بنیانتظاهر و تفاخر کرده بیداداز این نو کیسه ها صد داد بیدادزیارت می رود پای پیادهکند بر این و آن فخر و افادهشماره می کند کو رفته چند حجنمی داند که ره را رفته او کجکسی حجش قبول است نزد داورکه یاریِ برادر کرد و خواهرهر آنکس کار خیرش بر ریا شدرهش از راه مولایش جدا شدکسی محبوب باشد نزد یزدانکه تقوا پیشه باشد بهر جانانبشر گرچه کماکان زنده باشدگمان

آرزوهای آقا میرزا حسن(36)اگر می خواهی...اگر نمی خواهی از کسی جواب هوی بشنوی به هیچکس های مگو (مگو ناخوش كه پاسخ ناخوش آيد / بكوه آواز خوش ده تا خوش آيد)اگر می خواهی محبوب خدا باشی سودمند برای خلق خدا باشاگر می خواهی قدرت شیطان را بدانی او ضعیف است و نفس تو قوی استاگر می خواهی شرافت انسان را بدانی به سخاوت، فروتنی، ادب و خِرَد او نظر کن نه به تبار و مال و مقام و عنوانشاگر می خواهی به حسب ظاهر، کار خیرت فراموش نشود بانیان كارهاى نیك را فراموش مکن.اگر می خواهی برای جمعی سخن بگویی فهم خود و دیگران را در نظر بگیراگر می خواهی بر بلندا رَوی و سخنرانی کنی به اندازه فهم و دانش و داشته هایت بالا برواگر می خواهی سخنوری بدانی نخست چگونه شنیدن بیاموز که گفته اند در یک گفتگو به همان اندازه که سخن گفتن اهمیت دارد، شنیدن نیز نقش بنیادی و بی بدیل ایفا می نماید.مگو هر کس می خواهد حرفم را بشنود و هر کس می خواهد نشنود که سخن برای شنیده شدن است و در آنجا که استماع و شنیدن وجود نداشته باشد سخن نیز جایگاهی نخواهد داشت. به عبارت دیگر می توان گفت کسی که گوش ندارد سخن نیز نمی گوید.عمو مشتی مرادعلی فرمود اگر به سخنان اهل معرفت توجه کنید می بینید همگی اصرار بر شنیدن دارند و حضرت مولوی می فرماید:جانور فربه شود لیک از علفآدمی فربه ز عزست و شرفآدمی فربه شود از راه گوشجانور فربه شود از حلق و نوشو می فرمود: اگر به قرآن هم نوجه و تدبر کنید کلمه سمیع بیش از بصیر است و جالب است بدانید هردو (سمیع و بصیر) از نام های حضرت باری تعالی استشنیدن حتی پس از رفتن به سرای آخرت نیز اهمیت دارد که در تلقین مرده سه نکته مهم هست؛اسمع یعنی بشنوافهم یعنی بفهمافهِمتَ یعنی آیا فهمیدی؟...ادامه دارد

اگر می خواهی...آنکه ناگاه کسی گشت به چيزی نرسيد...آقا میرزا حسن می گوید: عمو مشتی مراد علی می فرمود:اگر می خواهی راحت باشی راحت طلب مباشاگر می خواهی بارت به مقصد برسد مانع رسیدن بار دیگران مباشاگر می خواهی گفتارت مورد پسند دیگران باشد به گفتار دیگران توجه کناگر می خواهی پای منبر و سخنرانی ات بنشینند بی مطالعه و غیر مستند و تکراری سخن مگواگر می خواهی آنچه کسب می کنی حلاوت و ماندگاری داشته باشدبه دنبال راحت بدست آوردن و گنج بی رنج مباش گه گفته اند: هر چیزی راحت به دست آید عمر کوتاهی دارد و زود از دست می رود.حضرت سعدی چینی سازان مرودشت را مثال می زند؛خاک ِ مشرق شنیدهام که کنندبه چهل سال کاسهای چینیصد به روزی کنند در مَردَشتلاجَرَم قیمتش همیبینیسعدی می فرماید شنیده ام که در مشرق زمین ظروف چینی می سازند که گرچه زمانبر و گران قیمت است ولی در عوض سال ها دوام دارد اما در همین مردشت(مرودشت) خودمان روزانه صد ظرف ارزان قیمت و کم دوام می سازندسعدی به سازندگان و سفالگران ظروف چینی که در مردشت (مرودشت) فعالیت داشته اندتوصیه میکند سهل انگار نباشند و مانند چینی سازان کشور چین در ساخت کاسه ها و ظروف چینی ظرافت و زیبایی به خرج دهند .سعدی مثال دیگری در باره شیشه بلور و ساده و لعل گرانبها می زند و می فرماید: ظروف شیشه ای همه جا در دسترس است ولی ارزش زیادی ندارد اما لعل گرانبها بسیار سخت بدست می آید به همین دلیل است که در نزد همگان عزیز است.آبگینه همه جا یابی از آن قدرش نیستلعل دشخوار به دست آید از آن است عزیزادامه دارد

اگر می خواهی...آقا میرزا حسن می گوید:عمو مشتی مرادعلی در پاسخ کسی که پرسید می خواهم بهتر از اینکه هستم باشم فرمود: در گام اول باید خودت را بشناسی و ببینی چه انتظاری از افراد جامعه داری از قدیم گفته اند و خدا و پیامبر (ص) بر این امر تأکید فرموده اند؛ اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده اید، و اگر بدی کنید به خود بدی کرده اید.اگر می خواهی گندم درو کنی گندم بکار(اهل دنیا همه کشاورزند / هر چه کار همچنان دروند)اگر می خواهی در خانه حرمت داشته باشی حرمت اهل خانه را اصل بداناگر می خواهی پدر و مادرت در قبر شاد و آرام باشند آرامش دیگران را بر هم مزناگر می خواهی دشنام نشنوی نا سزا مگو(هر چیز به خود نمی پسندی / بر من مپسند برادر من / گر مادر خویش دوست داری/ دشنام مده به مادر من)اگر می خواهی در دنیا و آخرت عزیز باشی بندگان خدا را خوار مکن تا ذلیل نشویاگر می خواهی با آگاهی و بینش به مقصد برسی علم نافع بیاموزاگر می خواهی از جان و مالت صیانت شود امانت دار دیگران باشاگر خشنودی خدا را می خواهی رضا باش (الهی رضاً به رضائک و تسلیماً لأمرک)اگر می خواهی دعایت مقبول شود با اقرار به توحید تنها نزد خداوند اعتراف به گناه کناگر می خواهی احقاق حق کنی نسبت به خود و نزدیکانت عادل باشاگر می خواهی به راه راست هدایت شوی در مرز و مسیر حق خود حرکت کناگر می خواهی گره زندگی ات باز شود گره گشایی کناگر می خواهی راز زندگی ات پنهان بماند راز نگهدار دیگران باشاگر می خواهی جواب حضرت دوست را بشنوی بندگی کن بندگی کن بندگیاگر می خواهی رسوا نشوی،دیگران را با تهمت زدن رسوا مکناگر می خواهی عیوبت پنهان بماند عیب پوش باشاگر می خواهی آبرویت حفظ شود پرده دری مکن...ادامه دارد

اگر می خواهی...آقا میرزا حسن می گوید:عمو مشتی مرادعلی می فرمود:هر چیزی ظاهر و باطن دارد که به آن پوسته و مغز هم می گویند انسان نیز چنین است و چون باطن بر ظاهر ارجح است این موجود دو پا یا انسان برای بدست آوردنِ مقبولیت و محبو بیتِ بیشتر، ظاهرش را خوب و پسندیده جلوه می دهد تا وی را آدم خوش باطن بنامند اما این ظاهر سازی دوام چندانی ندارد زیرا اخلاق یکی از نشانه های ظاهر و بروز باطن انسان است که شخص در حال عصبانیت حرف هایی که می زند که درون و طینت خود را آشکار می سازد و به عبارتی مشت او باز می شود همین بس که به محض آرام شدن از عصبانیت نزد خود و اطرافیانش به شدت احساس شرمندگی می کند.هر که گردد پاک طینت محرم دلها شود هر که در خون صاف گردد قابل مینا شوداین زبان را چون کلیدی دان در گنج سخنپسته بی مغز چون لب واکند رسوا شودعمو مشتی مراد علی مدام می فرمود:اخلاق اخلاق اخلاق را در خانه و بیرون از خانه اصل قرار دهید.هر کس می خواهد ترازوی عملش در قیامت سنگین باشد اخلاق خوش و مدارا داشته باشدپرسیدم مدارا چیست؟عمو مشتی مرادعلی فرمود:این بحث را به بعد موکول می کنیم همین قدر بدان وقتی دست فرزند خردسالت را در دست داری و آرام آرام باب میل و رضایت او راه می روی و هیچ اعتراضی نمی کنی یهنی اینکه با او مدارا کرده ای، با این رویکرد اخلاقی؛اگر می خواهی مرده ات در قبر آرام و شاد باشد به مرده ی دیگران نفرین و دشنام مدهاگر می خواهی فرزندانت در فرمانت باشند بی چون و چرا در خدمت پدر و مادرت باشاگر می خواهی عمر با برکت و طولانی داشته باشی صله رحم کناگر می خواهی از 70 حسنه 69 حسنه را از آن خود کنی در سلام کردن سبقت بگیراگر می خواهی خداوند تو را ببخشد بنده اش را ببخش(ببخش تا بخشیده شوی)اگر می خواهی بفهمی و درک

سلام بر دانشجو و روز دانشجوتاریخ را که ورق می زنیم به روز 16 آذر 1332 می رسیم روزی که یک مهمان نا خوانده و اجنبی بنام ریچارد نیکسون معاون رئیسجمهور وقت ایالات متحده آمریکا (حدود 4 ماه پس از کودتای ننگین 28 مرداد) وارد دانشگاه می شود و با کمال وقاحت از روی خون سه دانشجو (مصطفی بزرگنیا و احمد قندچی و مهدی شریعترضوی) رد می شود و با این عمل ننگین، نوکر بی اختیارش مهمان نوازی را به کمال می رساندآن روز در حالی که سازمان های حقوق بشر و مدافعان آزادی در خواب مستانه بودند و دیدبان ها دیده هاشان کور شده بود دانشجویان بی سلاح ما را به خاک و خون کشیدند تا داغ ننگ برای همیشه بر پیشانی کریه استکبار به یادگار بماندگر چه در آن روز شوم سه دانشجوی عزیز ما قربانی گام های شوم نیکسون شدند اما نام دانشجو و روز 16 آذر برای همیشه بر سردر شکوه و اقتدار کشور حک و ماندگار شد بدیهی است جبهه استکبار همه دستگاه هایش را به کار گرفته و می گیرد تا تاریخ را آنگونه که می خواهد بخواند و تفسیر کند غافل از این که دانشجویان بیدارند و نشان داده اند در بزنگاه ها عقل شان بر احساس شان غلبه می کند و شعار و راه و هدف شان مبارزه با استکبار استدانشجوی خدا جو و عدالتخواهی که برای کسب علم و دانش و با هدف فردایی بهتر وارد دانشگاه شده نمی تواند تابع احساسات و تبلیغات اهریمنانه صدای بیگانه باشددانشجو با اینکه اعتراض و عدالت طلبی را حق طبیعی خود می داند تحت تأثیر شعارهای حاشیه ای قرار نمی گیرددانشجویی که آمده تا جهل را بزداید و خود و نسل آینده را به سر منزل سعادت برساند و از ویرانه ها آبادنی به بار آرد و چرخ صنعت کشور را با دستان قدرتمند خود به حرکت در آورد شعارش را و شعورش را در جهت خدمت به مردمان کشورش به کار می گیرد نه بی

علم نافع و علم مضرآقا میرزا حسن می گوید:از عمو مشتی مرادعلی پرسیدم علم نافع و مضر به چه معناست؟عمو مشتی مرادعلی فرمود:نافع یعنی مدد رساننده به هدفی و مضر یعنی بازدارنده از هدفی پس هر دانشی که تو را به مقصد نرساند یا باز دارد چون با بینش همراه نیست نافع هم نخواهد بود.پرسیدم یعنی علم نیاموختن بهتر است؟عمو مشتی مرادفرمود: هیچکس موافق جهل و ظلمت نیست درست است که طلب علم بر هر زن و مسلمان واجب است اما کدام علم؟آیا آموختن علم شکار نهنگ آنهم در کویر می تواند نافع باشد؟بدیهی است چنین علمی اگر مضر نباشد بیهوده که هست.آن هایی که عزیزانشان را وادار می کنند هر نوع علمی ولو علم غیر نافع بیاموزند در ناکامی و نرسیدن جگر گوشه های خود نقش اصلی را دارندپیامبر اعظم (ص) از چند چیز به خداوند پناه می برده اند در دعای ابو حمزه ثمالی هم آمده که یکی از آن چیزها علم غیر نافع است ( خدایا از دانشى که سود ندهد و دلى که سوز ندارد و دعائى که شنیده نشود و نفسى که سیرى نپذیرد به تو پناه می برم ) عمو مشتی مرادعلی که به شعر شاعران و حکایت حکایتگران آشنایی داشت پای مولوی را به میدان کشید و از تمرد و سر پیچی پسر نوح در مثنوی یاد می کند: وقتی توفان در گرفت پسر نوح دعوت و اصرار پدرش را که فرمود: امروز کسی نجات پیدا خواهد کرد که سوار بر این کشتی شود نادیده گرفت و گفت: به بالای کوهی که آب به آنجا نرسد می روم و خود را نجات می دهم مولوی این ارزیابی و علم غرور را مذموم می داند.کسی که مدعی دانستن است و خود را بی نیاز به فهمیدن و هدایت و هادی و وحی نبی می داند او دچار استکبار علمی شده و به عبارتی علمش علم بیهوده و غیر نافع استهمچو کنعان سر ز کشتی وا مکشکه غرورش داد نفس زیرکشکه برآیم بر سر کوه مشیدمنت نوحم چرا باید کشیدچ

عقیله ی کریمه ی مخدره بنی هاشم.پیش از فتح کلام میلاد حضرتِ زینب کبری سلام'>سلام الله علیها الگوی حیا و عفت و فداکاری را به سفیران سلامت،فرشتگان مهربانی، دادرس دردها و رنج ها و پریشانی ها پرستاران فداکار کشورمان تبریک و تهنیت می گوییم و می بالیم که نام پرستار عجین شده با لبخندِ مهربانی و عاطفه و صداقت و خدمتِ بی منت و شور و عشق و انسانیت و مجاهدت و شب زنده داری که آنچه خوبان همه دارند پرستارانِ کشورمان، یکجا و تنها دارند و همچنین برای زنان و دختران سر زمین مان ایران چه نام و الگویی بهتر و با شکوهتر از نام و راه دخترِ گرامیِ حضرت زهرا(س) آنهم در عصری که بیش از پیش نیازمند صبر وصلابت و مقاومت زینب گونه اند؟سلام بر حضرت زینب سلام الله علیها که شین شجاعت را از پدر و میم متانت را از مادر آموختسلام بر زینب و معنای صبر زینب(س)سلام بر دردانه زهرای اطهر(س)سلام بر زیتب دختر علی(ع) که زیبایی صحنه ی کربلا را با نگاه زیبای خویش به تصویر کشیددسلام بر بانویی که در اوج اسارت به همه ی انسان ها درس آزادگی و مردانگی و فتوت و عزت آموخت سلام بر شیر زنی که کوه باید از او صلابت راو شجاعان، شجاعت را و دریا باید عمق و شکوه را و نسیم، لطافت راو آب، زلال بودن و زنانِ هر عصر، عفت و متانت راو مردان، شجاعت و فتوت و مصلحت اندیشان و ملاحظه کاران، صراحتو جوانان، ایثار و خادمان، خدمتِ بی منت را از او بیاموزندسلام بر تو باد ای دختر علی مرتضی (علیه السلام) و فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بی بی با کرامت و مخدره و ارجمند از آمدنت خانه ی وحی و دل ما شد منور...عشق از روز ازل آینه دار زینب استصبر ما از صبر و عزم استوار زینب استدر جهان آفرینش بین زن ها روزگارتشنۀ شهد ولایت از وقار زینب است

و با خیرات و ذکر صلوات به نگاهِ منتظرتان پاسخ دهم!می خواعم سرتاسر نامه ام مملو از ذکر و واژه های دلنشین و شاد کننده باشدشوربختانه امروز نیز توفیق حضور در نورستان حاصل نشد اما دل به بی قرار، تاب نیاورد و به سوی خانه های ابدی رفت تا سلام گوید و تحفه ی شب و روز جمعه را تحویل یاران دیروز و جانانِ همیشگی دهد.مسافرانِ ابدی هم اکنون منتظر پیک خوش خبر هستند تا بلکه در این روز مبارک تحفه ای دریافت کنند تحفه از هر جنس که باشد به دیده ی منت می گذارند بستگی به سخاوت بازمانده دارد حتی یک ذکر...ذکر همان یاد آوری و تکرار و بیان کردن و...است و چه ذکری برتر از صلوات بر محمد و آل محمد(ص) به ویژه در شب و روز جمعه که رهگشای زنده ها به سوی سعادت و موجب شادی روح در گذشتگان می شودنکند به تکرار فکر کنیم که تکرار صلوات برای کسانی که دست شان از هرگونه عمل خیر کوتاه شده نشاط آور و برای زنده ها مایه ی خیر و برکت استزنده ها بی شک حال روز کسی را که در آنسوی خاک و در قعر زمین و در گودالی به نام قبر آرمیده نمی توانند درک کنند و شاید باورش کمی مشکل باشد که آن ها فریاد و التماس بازگشت به دنیا را دارند تا جبران مافات کنند اما افسوس که رفتگان را امید بازگشت نیست و ماندگان را امید ماندن.گرچه به یاد خدا بودن و ذکر صلوات و دعا در همه ی لحظه ها دارای اجر و ثواب فراوان است ولی شب جمعه ویژگی خاصی دارد که از دعاکننده خواسته شده در حق مؤمنین و مؤمنات بسیار دعا کنند،روایت شده هر کس براى ده نفر که از دنیا رفته اند طلب آمرزش کند بهشت بر او واجب می شود.شادی روح همه ی در گذشتگان و اسیران خاک (اموات خودت و دیگران را در نظر داشته باش) رحمه الله من یقرا الفاتحه مع الصلوات